เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 169: ศพลุกคืนแล้ว!
ขบวนคนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินทางอยู่บนถนนหลวง ผู้นำขบวนคือนักพรตเต๋าที่สวมชุดคลุมแปดทิศสีเหลืองสด
แต่สิ่งที่สะดุดตากลับไม่ใช่เขา หากเป็นโลงทองหนักอึ้งกับทหารไว้ผมเปียหลายสิบคนที่อยู่ด้านหลัง
ในยุคนี้ นอกจากพวกขุนนางเก่าและลูกหลานของพวกเขาแล้ว ก็มีเพียงเศษซากของราชวงศ์ชิงอสูรเท่านั้นที่ยังไว้ผมเปีย ดังนั้นตัวตนของคนกลุ่มนี้จึงเห็นได้ชัดเจน
ด้านหลังสุดมีผู้คุ้มกันห้าคนแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าประหลาด พร้อมเด็กผู้ชายอายุไม่มากนักที่นั่งอยู่บนเกี้ยว
เด็กชายทำหน้าไร้อารมณ์ พยายามวางท่าขรึมเหมือนผู้ใหญ่ แต่การโผล่หัวออกมาสอดส่องเป็นระยะกลับเผยนิสัยที่แท้จริงของเขาออกมา
นักพรตเชียนเฮ่อมองดวงอาทิตย์ เช็ดเหงื่อ แล้วเดินมาหาเด็กชายตัวเล็ก “องค์ชายสิบเจ็ด...”