บทที่ 148: น้ำใจของเกาอวี่เลี่ยง

บทที่ 148: น้ำใจของเกาอวี่เลี่ยง

เย่เซียวจิ๊ปาก รู้สึกว่ายังไม่สะใจเท่าไร

ฉันถึงกับใช้วิชาเก้าธูปสะกดสิ่งชั่วร้ายแล้ว ได้แค่นี้เองเหรอ?

เด็กเล่นชะมัด

คนแก่พวกนี้ยิ่งมีชีวิตอยู่ก็ยิ่งถอยหลังลงคลองจริงๆ

“สหายน้อย ฝีมือร้ายกาจจริงๆ สมแล้วที่เป็นวิชาเก้าธูปสะกดสิ่งชั่วร้าย...”

ผู้อาวุโสจางยกนิ้วโป้งให้

“เฮ้อ ไม่ยอมรับก็ไม่ได้จริงๆ อัจฉริยะชัดๆ”

ผู้อาวุโสฉีรีบพูดสนับสนุน

“ความสำเร็จด้านวิถีเครื่องหอมของสหายน้อยสูงกว่าฉันเสียอีก”