กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 128: ความลับ
วันรุ่งขึ้น
แต่เช้าตรู่ เสี่ยวพั่งก็หิ้วปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้กลับมาที่สำนักเหลยเซียว
“พี่ใหญ่ ปาท่องโก๋เพิ่งทอดเลย อร่อยสุดๆ!”
เย่เซียวนั่งเบื่อๆ อยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ เจียงเยี่ยนยังไม่กลับมา
ในอพาร์ตเมนต์ไม่มีใครให้ “ฝึกกระบี่” ด้วยสักคน เขาเลยไม่กลับไปและพักอยู่ที่สำนักเหลยเซียวโดยตรง
พอหยิบชามกับตะเกียบมาแล้ว ทั้งสองก็นั่งกินอาหารเช้า
เสี่ยวพั่งยังบ่นพึมพำไม่หยุด “พี่ใหญ่ ฉันว่าหยางเป้ยน่าจะมีใจให้นายนะ นายไม่ลอง...”
พูดตามตรง หน้าตาของหยางเป้ยไม่ได้โดดเด่นท่ามกลางดาราสาวมากนัก แต่ความเป็นสาวใหญ่สุดเท่แบบนั้นหาได้ยากจริงๆ
เย่เซียวจ้องเขา “กินอยู่ยังอุดปากนายไม่ได้อีกเหรอ?”