กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 120: ต่อยก่อนค่อยว่ากัน ตอนต่อยก็ถามให้หมดทุกเรื่อง!
เย่เซียวแสยะยิ้มพลางมองโคมไฟริมถนนนอกหน้าต่าง
ทุกครั้งที่กลับมา เขายังรู้สึกไม่ค่อยชินอยู่ดี อากาศสกปรกก็เรื่องหนึ่ง แต่พลังปราณกลับเบาบางยิ่งกว่าโลกอาเก้าเสียอีก...
เขาเปิดโทรศัพท์ เสียงแจ้งเตือนดังอยู่นานพักหนึ่ง
【เย่เซียว นายอยู่ไหน? อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันกับเส้าเจี้ยนไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ เขาเป็นโรคประสาท...】
【เย่เซียว อย่าเมินฉันเลยนะ ได้ไหม...】
【เย่เซียว แม่ฉันออกจากโรงพยาบาลแล้ว...】
【...】
ข้อความของเกาซู่อิงทยอยเด้งขึ้นมารัวๆ
เย่เซียวส่ายหน้า จริงๆ แล้วเขาไม่ได้โกรธ เส้าเจี้ยนถ้าไม่ตายก็คงเสียสติไปแล้ว ไม่เห็นต้องถือสา