กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 108: ลัทธิเหวินเซียง
พระธุดงค์ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกล่าวบทคาถาตอบรับทันที
“ธูปหอมดอกเดียวเชื่อมถึงมรรคาสวรรค์!”
สือเส้าเจียนชะงักไป “นายพึมพำอะไรของนาย?”
พระธุดงค์ขมวดคิ้วแล้วกล่าวต่อ “สามคราวเคราะห์แห่งวัฏสงสาร บรรจบเมื่อไป๋หยาง!”
สือเส้าเจียนเบ้ปาก “ไอ้พระลามก ฉันจะบอกให้ เธอคนนี้มีเจ้าของแล้ว
รีบไสหัวไปซะ ไม่งั้นฉันจะทำให้นายกายและจิตวิญญาณดับสูญ!”
ให้ตายเถอะ ไม่รู้ว่าพระนอกรีตมาจากไหน กล้าดียังไงมาฉกเหยื่อจากปากเสือ แบบนี้คงไม่เคยเจอความตายสินะ
เดิมทีสือเส้าเจียนก็ไม่ได้มีความรู้สึกดี ๆ ต่อพวกพระหัวโล้นอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้ยังมีคนมาขโมยงานกันอีก เขาจะอารมณ์ดีได้ยังไง
เมื่อเห็นว่าสือเส้าเจียนไม่เข้าใจรหัสลับ พระธุดงค์จึงรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่พวกเดียวกัน และค่อยวางใจลง