บทที่ 105: คางคกเกาะหน้าเท้า

บทที่ 105: คางคกเกาะหน้าเท้า

เมื่อเห็นแม่กำลังกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย เกาซู่อิงก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ไม่มีใครรู้เลยว่าช่วงที่ผ่านมาเธอต้องแบกรับความกดดันมากแค่ไหน

เพื่อรักษาแม่ไว้ เธอไปหยิบยืมเงินจากทุกคนที่พอจะช่วยได้

สุดท้ายเมื่อหมดหนทางจริงๆ เธอจึงไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนลูกค้า

แต่เธอรับงานแบบนั้นแค่ครั้งเดียว และยังบังเอิญได้พบกับเย่เซียวอีก

เธอรู้สึกโชคดีเหลือเกิน ถ้าไม่มีเย่เซียว แม่ของเธอคงจะ...

ยังดีที่ทุกอย่างกำลังดีขึ้นเรื่อยๆ

เกาซู่อิงมองเย่เซียวด้วยความซาบซึ้งใจ “เย่เซียว ขอบคุณนะ!”

เย่เซียวกลับยักไหล่ “ไม่ต้องขอบคุณหรอก เธอต้องจ่ายเงินนะ!”

ถึงจะจ่ายแค่หนึ่งหยวน ก็ยังต้องจ่ายอยู่ดี