กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 103: วิญญาณจรผู้ทรงวิชา
ท้องฟ้าทั้งผืนถูกปกคลุมด้วยหมอกบางๆ ไม่ต้องพูดถึงดวงดาวบนฟ้าเลย แม้แต่ดวงจันทร์ก็ยังมองไม่เห็น
นอกจากนี้ เย่เซียวก็ยังสัมผัสได้ถึงไอหยินเข้มข้นสายหนึ่ง ซึ่งรุนแรงกว่าภูตผีปีศาจทุกตนที่เคยเจอมาก่อน
ถึงขั้นรุนแรงยิ่งกว่าเปรตบัวร่วมขั้วเสียอีก!
ด้านนอกมืดสนิท นอกจากแสงไฟของตัวเองแล้ว ก็ไม่มีแสงสว่างแม้แต่น้อย
ทั้งหมู่บ้านเงียบวังเวงจนน่าขนลุก!
จู่ๆ หัวเล็กๆ ของชิงหมิงก็หันขวับอย่างว่องไว จ้องตรงไปทางซ้ายมือด้านหน้า
เย่เซียวหรี่ตาลงจนเป็นเส้น กล้ามเนื้อทั่วร่างเริ่มเกร็ง พร้อมลงมือได้ทุกเมื่อ
“ฮะๆ...”
เสียงนั้นคล้ายเสียงพึมพำเฮือกสุดท้ายของคนใกล้ตาย ฟังแล้วทำเอาขนลุกซู่