กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 91: คนที่เย็นชาโดยสันดาน
หลังจากปรึกษาหารือกับพี่สาวสิงแล้ว พี่สาวสิงก็ออกจากบ้านไปชั่วคราว
ตอนยามจื่อสิบห้านาที เสี่ยวพั่งหอบหายใจพลางยกกรงเหล็กใบเล็กเข้ามา ข้างในมีลูกหมูตัวหนึ่งส่งเสียงอู๊ดอ๊าดไม่หยุด ขาขวาของมันพิการผิดรูป
“ลูกหมูเหรอ?”
เย่เซียวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“พี่ มีหมูอยู่แค่ตัวเดียวที่ขาขวาพิการ และมีลายดอกไม้สีดำอยู่ตรงหว่างคิ้ว...”
เสี่ยวพั่งเช็ดเหงื่อพลางเร่งฝีเท้ามาตลอดทาง ในที่สุดก็ไม่พลาดเวลา
เมื่อได้ยินแบบนั้น เย่เซียวก็พยักหน้า
ก็จริง เพราะการไปเกิดในภูมิเดรัจฉานก็ต้องต่อคิวเหมือนกัน
“เอามันวางไว้ตรงกลางค่ายกล...”