กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 84: หวงเสี่ยวเม่ย? ปากนก?
“ซูฮู่” เบิกตากว้าง พลางเท้าเอวพูดว่า “ไอ้หนู นายเป็นใคร?
ทำไมถึงจับฉันไว้?
รีบปล่อยฉันนะ ไม่งั้นแกได้เจอดีแน่!”
ถ้าเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ทำท่าแบบนี้ก็คงดูน่ารักอยู่หรอก
แต่พอชายชราทำท่าแบบนี้ เย่เซียวก็รู้สึกว่าโลกใบนี้ช่างหลุดโลกเกินไปแล้ว
มุมปากของเย่เซียวกระตุกโดยไม่รู้ตัว “นายจะสนใจทำไมว่าฉันเป็นใคร?
ฉันต่างหากที่กำลังถามนาย ยัยเด็กเมื่อวานซืน!”
“โธ่เอ๊ย ไม่ค่อยมีใครกล้าพูดกับฉันแบบนี้หรอกนะ นายเบื่อชีวิตแล้วรึไง?”
“ซูฮู่” ลูบแขนเสื้อยับย่นของตัวเอง พร้อมทำสีหน้าแสร้งโกรธแสร้งงอน