กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 81: ผีแม่ลูกหยินหยางหน้าจิ้งจอกงั้นเหรอ? ไก่ดินหมากระเบื้องชัด ๆ!
“หืม? ไอ้หนุ่มหน้าอ่อนมาจากไหนกัน ถึงกล้ามาเล็งวิญญาณกาแห่งไออาถรรพ์หยินด้วย?”
ซูฮู่แค่นหัวเราะเย็นเยียบ พลางกวาดตามองเย่เซียวราวกับกำลังมองศพอยู่
หลินตงไห่เห็นว่าตัวเองถูกชายคนนี้พันธนาการไว้แล้ว แต่เรื่องแค่นี้ยังไม่มากพอจะดึงดูดความสนใจของซูฮู่
หลินตงไห่น่ะเป็นอะไร?
ก็แค่ตุ๊กตาที่ทำให้เขารู้สึกสนุกเท่านั้น
คนเอาชนะตุ๊กตา มันไม่ใช่เรื่องปกติหรอกเหรอ?
อีกอย่าง ชายคนนี้ยังหนุ่มเกินไป ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้
“โอ๊ย...ใครลืมผูกเชือกไว้ ถึงได้ปล่อยแกออกมาเนี่ย? ดูอายุก็ไม่น้อยแล้ว แต่ปากนี่เหม็นจริง ๆ”