บทที่ 75: จักจั่นทองดูดน้ำ

บทที่ 75: จักจั่นทองดูดน้ำ

นอกเมืองตระกูลเหริน บนภูเขาเตี๋ยชุ่ย

สือเจียนกับศิษย์ทั้งสองยืนอยู่บนยอดเขา มองลงไปยังเชิงเขา

“เซียวเอ๋อร์ เธอดูนั่นสิ”

สือเจียนชี้ไปยังพื้นที่ส่วนหนึ่งที่ยื่นออกมาจากเมืองตระกูลเหริน “ดูสิว่าเหมือนอะไร?”

เย่เซียวหรี่ตา ยกมือทำเป็นบังแดดแล้วมองตามไป

เขาเห็นพื้นที่ที่ยื่นออกไปนั้นดูคล้ายกรงเล็บก็ไม่ใช่ คล้ายเขาก็ไม่เชิง หรือจะเป็น...

ชั่วขณะนั้นเขากลับบอกไม่ถูกจริง ๆ ว่าเหมือนอะไร

“หรือว่าจะเหมือนของใหญ่อะไรสักอย่าง?”

สือเส้าเจียนลูบคาง พึมพำเสียงเบา