บทที่ 67: พนันกัน

บทที่ 67: พนันกัน

ช่วงนี้ชิวเซิงหงุดหงิดมาก พลังอาคมถูกผนึกด้วยผนึกเก้าธูปสะกดสิ่งชั่วร้าย ต่อให้อาจารย์ไปขอความช่วยเหลือจากปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักก็ยังไม่เป็นผล

ตามที่อาจารย์บอก ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักไม่พอใจเขามาก

เขาไม่เข้าใจมาตลอดว่า ทำไมตั้งแต่เย่เซียวไอ้บ้านั่นโผล่มา ชีวิตของเขาถึงได้ไม่ราบรื่นสักเรื่อง

“เป็นเพราะเย่เซียวแท้ๆ...”

พอรู้ว่าช่วงนี้เย่เซียวไม่ได้อยู่ที่เมืองตระกูลเหริน เขาก็คิดจะลองแย่งโอกาสดู ถ้าได้เป็นลูกเขยของนายท่านเหรินก็คงดีกว่าเป็นนักพรตเต๋าตั้งเยอะ

นายท่านเหรินมีลูกสาวอยู่คนเดียว ถ้าเขาคว้าตัวเหรินถิงถิงมาได้ อีกหลายสิบปีข้างหน้าเมืองตระกูลเหรินก็จะตกเป็นของเขา