กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 มีแค่ชายฉกรรจ์สมองไม่เต็มคนหนึ่งกับหมาบ้านตัวหนึ่งที่มีภัย
โฮ่ง โฮ่ง......
หวังไฉเงยหน้ามองเด็กเสิร์ฟ เห่าเบา ๆ สองที
เห็นหัวหมาตัวเบ้อเริ่มของหวังไฉเข้า เด็กเสิร์ฟรู้สึกขาชาไปหมด
“นี่มัน......”
'นี่มันเป็นหมาของจริง ๆ ด้วยหรือ?'
'พระเจ้า......'
เด็กเสิร์ฟรู้สึกว่าความเชื่อทั้งชีวิตของตัวเองพังทลายลง
'นี่ต้องเป็นลูกที่เสือกับหมีดำผสมกันมาแน่ ๆ'
ทั้งชีวิตเขาไม่เคยเห็นหมาตัวใหญ่ขนาดนี้เลย