กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 เป็นท่านอ๋องเจ้าสำราญนี่มันดีจริง ๆ เฉาอันคนใหม่เข้าจวน
โถงหน้า
เย่ซวินเงยหน้ามองเฉาอัน ถามว่า “เสี่ยวอันจื่อ เจ้ามีญาติอยู่ในเมืองหลวงไหม”
“ญาติ?” เฉาอันครุ่นคิดพลางพยักหน้า “ทูลท่านอ๋อง บ่าวมีลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งอยู่ในนครซ่างจิง แต่เป็นนักพนันเละเทะที่ไม่มีทางไปรอด ท่านอ๋องจะให้...”
นักพนันเละเทะงั้นรึ
เย่ซวินจนใจ จะซวยกว่านี้อีกไหมเนี่ย!?
เขายังอยากถามหลิงเอ๋อร์อยู่
แต่หลิงเอ๋อร์กลัวชาวบ้านจะเป็นห่วง นางจึงไม่ได้กลับไปที่หมู่บ้านเพื่อฝังศพพ่อเลย เขาจึงไม่ถาม
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
คิ้วเย่ซวินคลายออก นักพนันเละเทะก็ช่างมัน