กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 บทกวีสะเทือนฟ้าดิน ฮ่องเต้ต้าเซี่ยอึ้งไปเลย
ฟังคำพูดของเย่เทา
เย่ซวินค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น สายตาเฉยเมย “เย่เทา เดิมทีเจ้าก็เป็นแค่ลูกสมุนตัวเล็ก ๆ ของอ๋องผู้นี้คนหนึ่งเท่านั้น เจ้าลืมท่าทางที่หางกระดิกอ้อนวอนขอความเมตตาตามหลังอ๋องผู้นี้ไปแล้วหรือ? เจ้าลืมเรื่องที่ต้องยกกระโถนให้อ๋องผู้นี้ไปแล้วหรือ?”
เย่ซวินถูกถอดจากตำแหน่งรัชทายาท ตอนนี้ตกอยู่ในสภาพที่คนรังเกียจหมาไม่มอง
เขาเท้าเปล่าไม่ใส่รองเท้า ยังไงก็ไม่ยอมปล่อยให้เย่เทาดูถูกหรอก
“เจ้า!” เย่เทาถูกเย่ซวินขุดแผลเก่า นึกถึงตอนที่ตัวเองประจบเย่ซวินสารพัดเมื่อก่อน ก็กัดฟันแน่น ตาแทบถลน
แต่ไม่นานเขาก็กลับมาใจเย็น