กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 377 ผู้หญิงมันลำบากจริง ๆ!
เจียงเหยารู้สึกว่าพี่สะใภ้หูมีพรสวรรค์ด้านการเขียนบทละครทีเดียว
น่าเสียดายที่เกิดมาเร็วเกินไป หากเกิดช้าอีกสี่สิบปี พี่สะใภ้หูอาจได้เป็นผู้กำกับละครน้ำเน่าที่โด่งดังไปแล้วก็ได้
เจียงเหยาคิดไปคิดมาในใจก็รู้สึกว่าสนุกดี!
“พอซ่งต้าห่ายหมกมุ่นอยู่ในบทวีรบุรุษผู้ผดุงความยุติธรรมจนถอนตัวไม่ออก แล้วค่อยเปิดโปงความจริงออกมา ทุกคนก็จะรู้ว่าวีรบุรุษที่ไหนกัน แท้จริงแล้วโดนขอทานรุมซ้อม ชื่อเสียงแย่ ๆ ของผัวเมียซ่งต้าห่าย แม้แต่สหายขอทานยังทนดูไม่ได้!”
“ถึงตอนนั้นซ่งต้าห่ายต้องสะใจสุด ๆ แน่!”
ขณะพูดแบบนั้น ในดวงตาของพี่สะใภ้หูมีรอยยิ้มสุกสกาว ราวกับกำลังรอคอยละครใหญ่เรื่องนั้นอยู่