กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 364 ความเหงาของเจียงชิงซาน!
พอเจียงเหยาพูดแบบนี้ เจียงชิงซานก็รู้สึกรับผิดชอบหนักอึ้งขึ้นมาทันที สุดท้ายก็ไม่ได้พูดเรื่องไม่เอาเงิน
“เหยาเหยา วันละสิบบาทมันมากเกินไป วันละสองบาทก็พอ”
แค่ทำข้าวทำกับข้าว ยังได้เรียนฝีมืออีก เป็นเรื่องดีแค่ไหน ปีที่แล้วที่ไปเป็นคนงานชั่วคราว วันหนึ่งก็ได้ค่าจ้างแค่สองบาท ทำให้ลูกสาวยังสบายกว่าคนงานชั่วคราวที่โรงงานบุหรี่ตั้งเยอะ
เจียงเหยายังอยากจะพูดต่อ เจียงชิงซานยื่นมือมาขัดจังหวะ
“เธอไปหาคุณน้ามาทำข้าวสักคน ยังไงก็ไม่สามารถให้เดือนละสามร้อยบาทใช่ไหมล่ะ”
“ลูกสาว พ่อรู้ว่าลูกกตัญญู แต่เงินไม่ควรใช้แบบนี้”