กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 309 ชีวิตที่ดีงาม ล้วนถูกอีเด็กเปรตทำลายจนสิ้น!
“ฉันไม่ได้พูดเล่นนะต้าห่าย เธอคิดดูสิ เราสองคนไม่มีงานประจำ อยู่ในเมือง พึ่งพาให้เธอรับงานรับจ้างรายวัน ก็ไม่ใช่ทุกวันจะมีงาน”
“อย่างครั้งนี้ ถ้าเธอไม่ได้งานนี้มา เราไม่มีเงินติดตัว วันนี้เจ้าของบ้านอาจจะเอาสัมภาระของเราโยนทิ้งนอกบ้านไปแล้วก็ได้ อยู่ในชนบท ถึงอาหารจะแย่หน่อย อย่างน้อยก็เป็นบ้านของเราเอง”
“เราไม่ต้องกังวลว่าจะจ่ายค่าเช่าบ้านไม่ทันแล้วถูกไล่ แต่นั่นมันบ้านของเรา อยู่ในเมือง นี่ไม่ใช่บ้าน บ้านเป็นของคนอื่นให้เช่า จะไล่ก็ไล่เลย”
อู๋ลี่ตาคลอ ครอบครัวสามคนเพิ่งเข้าเมืองได้ไม่นาน ก็ย้ายบ้านหลายครั้งในปีเดียว