กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 208 ไอ้สารเลว!
“เรื่องนี้ง่ายมาก คุณติดต่อสถานีโทรทัศน์ได้เลย ให้เสื้อผ้าสถานีโทรทัศน์ฟรี ให้พิธีกรใส่เสื้อผ้าที่โรงงานพวกคุณผลิต ตอนจัดรายการก็ถือโอกาสพูดสักนิดว่าได้รับการสนับสนุนโดยใช้ชื่อแบรนด์จากโรงงานอะไร”
ตอนนั้นยังไม่มีโฆษณาทางโทรทัศน์หวือหวามากมายขนาดนี้ ถ้าโรงงานของหานหย่งทำแบบนี้จริง รับรองได้ผลแน่
คนทั้งประเทศล้วนดูโทรทัศน์ ถึงตอนนั้นโรงงานของพวกเขาดังขึ้นมา เรื่องเสื้อผ้าจะต้องกังวลเรื่องขายไม่ออกอีกหรือ?
แน่นอนว่ายังดึงดูดผู้ประกอบการอิสระมากขึ้นให้มาซื้อของจากโรงงาน โรงงานไม่ได้ทำขายปลีก ยังต้องพึ่งตัวแทนจำหน่ายข้างล่างไม่ใช่หรือ?