0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 ยกก้อนหินทุ่มเท้าตัวเอง!

เจียงเหยาหน้าแดง อีตานี่พูดอะไรของมัน?

พูดจาเลี่ยน ๆ แบบนี้ต่อหน้าเพื่อนของเธอ เธอไม่ต้องมีหน้าตากันแล้วหรือไง?

เธอเหลือบไปมองสีหน้าของตู้หยางโดยสัญชาตญาณ โชคดีที่เขาไม่ได้มีท่าทีหัวเราะเยาะเธอ

กลัวว่าผู้ชายจะพูดอะไรที่เลี่ยนไปกว่านี้อีก เจียงเหยารีบตักกับข้าวใส่ชามกู้เฉิงเจ๋อ "รีบกินเถอะ กับข้าวจะเย็นหมดแล้ว"

"ตู้หยาง ตักเองเลยนะ อย่าเกรงใจ"

ไม่มีตะเกียบกลาง เจียงเหยาเองก็ไม่ใช่คนไม่รู้กาลเทศะที่จะใช้ตะเกียบตัวเองตักกับข้าวให้ตู้หยาง ส่วนกู้เฉิงเจ๋อก็อีกเรื่อง พวกเขาเป็นสามีภรรยากัน ไม่ต้องพูดถึงน้ำลายที่ติดอยู่บนตะเกียบเธอ ตอนที่จูบกันพวกเขาก็กินน้ำลายของอีกฝ่ายไปไม่น้อย กู้เฉิงเจ๋อยังเคยกินข้าวที่เธอกินเหลือด้วย