กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 95 แน่นอนว่าต้องเป็นยายอ้วนนั่นที่เป่าหู!
“บ้านผมมีบ้านอยู่ที่จิงเป่ย ผมไปเองได้เลย”
บ้านของเฉินเหว่ยช่างเก่งกาจจริงๆ ถึงกับมีบ้านในเมืองหลวงด้วย
นึกถึงบ้านของตัวเอง ชาวนาบ้านนอกจากหุบเขาแร้นแค้น พอมาถึงเมืองเหอซานก็ยังต้องให้กู้เฉิงเจ๋อช่วยหาที่อยู่ ซ่งเสวี่ยเจียวคิดในใจ คนก็เป็นคนเหมือนกัน ทำไมชะตาถึงต่างกันขนาดนี้?
มองเฉินเหว่ยอีกทีก็หล่อขึ้นมาก ผิวของเฉินเหว่ยเป็นสีน้ำผึ้ง เทียบกับกู้เฉิงเจ๋อแล้วดูดิบๆ แต่ถ้าดูแค่รูปลักษณ์ภายนอกก็ไม่หล่อเท่ากู้เฉิงเจ๋อ
แต่ฐานะเขาดีนี่นา!
มีบ้านในเมืองหลวง แถมยังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยครูจิงเป่ย ในชั่วพริบตา ความคิดมากมายก็ผุดขึ้นในหัวของซ่งเสวี่ยเจียว