0052

⬢⬢⬢

ตอนที่ 52 ธาตุเดิมเอ๋ย เจ้าทำร้ายพระเอกได้สาหัสจริง ๆ!

ที่สถานีรถไฟมีคนเยอะจริง ๆ ไม่ต้องพูดถึงที่นั่งว่าง จะยืนสักพักก็ยังไม่มีที่ว่างให้ยืนดี ๆ

ยังต้องรออีกกว่าหนึ่งชั่วโมง ทั้งกลิ่นตีนเหม็น ทั้งกลิ่นเหงื่อ เจียงเหยาขมวดคิ้ว

อยากจะหันหลังเดินหนีไปเลย

“คุณกลับไปเถอะ!”

เจียงเหยามองไปที่ผู้ชาย

กู้เฉิงเจ๋อส่ายหน้า “รอให้คุณขึ้นรถไฟก่อนผมค่อยไป”

เจียงเหยาอึ้งไปครู่ “ไม่ต้องเลย พรุ่งนี้คุณยังต้องไปทำงาน รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ!”

แต่กู้เฉิงเจ๋อกลับยืนกราน เขาบอกว่า “เจียงเหยา กลางคืนยังไงก็มีแต่คุณคนเดียวรอรถ ผมไม่วางใจ ต่อให้ตอนนี้ผมกลับไป นอนอยู่บนเตียงก็ยังห่วงจนนอนไม่หลับ คุณอย่าไล่ผมเลย”