0035

⬢⬢⬢

ตอนที่ 35 สายตาแห่งความชื่นชม!

สหายชายไม่ได้โกรธเลย เขาเพียงยิ้มร่าแล้วเก็บซาลาเปาครึ่งลูกที่สหายหญิงปาใส่ตัวขึ้นมา

ไม่สนสายตาคนรอบข้าง เขากลืนลงไปคำสองคำ พลางเคี้ยวพลางพูดว่า "อย่าทิ้งข้าวปลาให้เสียเปล่าเลย"

บนใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มซื่อ ๆ

เจียงเหยาอดรู้สึกใจอ่อนขึ้นมาฉับพลัน ในยุคนี้ชาวบ้านธรรมดายังไม่ได้กินข้าวสวยแป้งขาวกันทุกมื้อ หลายครอบครัวกว่าจะได้กินเกี๊ยวแป้งขาวก็ต้องรอถึงวันขึ้นปีใหม่จีน