กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 4 ผู้ชายตัวโตคงไม่ถือสาผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเธอหรอกนะ
พอคิดจะปฏิเสธ ทันใดนั้นเอง เสียงหนึ่งที่มาผิดจังหวะก็ดังขึ้น สายตาของเจียงเหยาหันไปมองท้องของผู้ชายคนนั้น
เพราะรู้ว่าเจียงเหยาเป็นหนี้พัวพันเป็นพรวน กู้เฉิงเจ๋อจึงไม่ได้กินข้าวเที่ยงด้วยความเร่งรีบ รีบกลับไปที่ชุมชนบ้านพักพนักงานเพื่อใช้หนี้ให้เธอ กว่าจะกลับมาถึงโรงงานก็เลยเวลาเที่ยงไปแล้ว อีกทั้งยังทำงานต่ออีกหลายชั่วโมง จะไม่หิวได้อย่างไร
"หิวแล้วใช่ไหม! รีบนั่งลงก่อนเถอะ กินชามนี้ไปก่อน เดี๋ยวฉันไปตักเพิ่มให้"
เจียงเหยาเลื่อนชามบะหมี่ไปทางผู้ชายคนนั้น แล้วตัวเองก็กลับเข้าไปในครัวตักบะหมี่อีกครั้ง ดีที่เธอต้มไว้เยอะ ไม่อย่างนั้นถ้าเขากลับมา ก็คงไม่พอให้กิน
"อือ!"
ผู้ชายพยักหน้าอย่างเย็นชา