กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 429 บทส่งท้าย
ในแง่หนึ่ง จักรวาลต้นกำเนิดหายนะทั้งมวลเปรียบได้กับ "ซากศพ" ที่ตายไปนานแล้ว
ต้นกำเนิดภัยพิบัติทั้งปวงในจักรวาลต้นกำเนิดหายนะ แท้จริงแล้วคือผลผลิตจากการเน่าเปื่อยของ "ซากศพ" ขนาดมหึมานี้
แน่นอนว่าจักรวาลต้นกำเนิดหายนะไม่ใช่ซากศพในความหมายที่แท้จริง ทั้งหมดนี้เป็นเพียงการเปรียบเทียบเท่านั้น
แต่ถึงกระนั้น สภาพการณ์ของจักรวาลทั้งหมดก็เป็นเช่นนี้จริง ๆ เมื่อจักรวาลทั้งมวล "เน่าเปื่อย" ภัยพิบัติต่าง ๆ ต่อไปจะยิ่งเกิดบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ และยิ่งน่าสะพรึงกลัวขึ้นเรื่อย ๆ
ถึงตอนนั้นอาจมี "ชีวิต" ใหม่ถือกำเนิดขึ้นภายใน "ซากศพ" นี้ แต่ก็อาจดับสูญสิ้นไปโดยสิ้นเชิง ไม่เหลืออะไรเลยก็ได้