กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 341 พายุโหมกระหน่ำ
หลังจากได้รับสารอาหารเหล่านี้ ต้นไม้โบราณอุรมารทั้งต้นก็เริ่มดูดซับและเติบโตอย่างละโมบทันที ร่างกายพองตัวขึ้นราวกับลูกโป่งที่ถูกเป่า ไม่หยุดเพิ่มขนาดและเติบโต
โจวชิ่งเห็นดังนั้นจึงเลือกออกจากเขาวงกตสวนอาถรรพ์ทันที ในเมื่อทรัพยากรไม่พอ การที่เขายืนมองอยู่ข้าง ๆ ก็ไม่มีประโยชน์อะไร
"ตอนนี้ความเร็วของเราเร็วเกินไปแล้ว ถ้ำพำนักที่อยู่ด้านหลังตามไม่ทันเลย!"
โจวชิ่งเพิ่งเดินออกมาจากเขาวงกตสวนอาถรรพ์ก็ชนเข้ากับเหมันต์เดียวดายพอดี อีกฝ่ายเอ่ยประโยคนี้กับเขาทันที
"ฉันเกือบลืมพวกเขาไปเลย"
พอได้ฟังรายงานของเหมันต์เดียวดาย โจวชิ่งถึงได้ตระหนักว่าตอนนี้ยังมีถ้ำพำนักอีกสามแห่งตามอยู่ข้างหลังเขา