เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 305 กลืนกินกันเอง
โจวชิ่งไม่ได้ไล่ตามอย่างบ้าคลั่งต่อไป แต่ครุ่นคิดไปพลางสอบถามป้อมปราการมรณะไปพลาง
ป้อมปราการมรณะซึ่งมีเส้นทางสุดท้ายย่อมรับรู้ถึงอสูรร่างมนุษย์พวกนั้นได้ชัดเจนกว่าเขามาก
"เจ้านาย ข้าตอนนี้มีอยู่สิบกว่าตัว แต่พวกมันเปลี่ยนตำแหน่งอยู่ตลอด"
"มากขนาดนี้เลยรึ"
ได้ยินคำตอบของป้อมปราการมรณะ โจวชิ่งก็ตกใจเช่นกัน หากอสูรร่างมนุษย์แต่ละตัวมีฝีมือพอ ๆ กับอาถรรพ์ระดับหายนะ นั่นก็หมายความว่าเขาอาจถูกโจมตีพร้อมกันจากศัตรูระดับภัยพิบัติสิบกว่าตัวได้ทุกเมื่อ!
ที่สำคัญยิ่งกว่าคือสติปัญญาที่อสูรร่างมนุษย์พวกนี้แสดงออกมาก็ช่างน่ากลัว พวกมันไม่ใช่อสูรโลหิตธรรมดาที่ถูกสัญชาตญาณขับเคลื่อนและถูกแกนโลหิตควบคุมทางอ้อมอย่างที่เทียบกันได้เลย
"ดูท่าหรือเรื่องนี้อาจจะยุ่งยากขึ้น"
ตอนนี้หากโจวชิ่งเผชิญหน้ากับอสูรร่างมนุษย์เพียงตัวเดียว อาจไม่ยากที่จะเอาชนะมัน แต่สถานการณ์ตอนนี้ชัดเจนว่าพวกมันกำลังหลบการติดตามของเขาอย่างจงใจ