0172

⬢⬢⬢

ตอนที่ 172 เงามรณะ

บอกตามตรงว่าตอนนี้ในใจเขาเองก็ไม่ค่อยมั่นใจนัก เพราะข้อมูลเกี่ยวกับเงามรณะมีน้อยเกินไป น้อยจนทำให้เขาไม่รู้เลยว่าควรทำอย่างไรเพื่อรับมือ

ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงอาศัยประสบการณ์ที่ผ่านมาของตัวเอง ปิดประตูหน้าต่างของถ้ำพำนักให้แน่นหนา อุดทุกช่องว่าง และให้พืชผีในสวนพิกลนอกถ้ำพำนักกับวิญญาณพิทักษ์ในสุสานพิกลเตรียมพร้อมไว้

"กู่กู่~ฮู้~"

"บางทีข้าก็ควรจะเลือกจากไปเหมือนกัน ถึงจะได้ประโยชน์ไม่น้อยถ้าอยู่ต่อ แต่ความเสี่ยงก็ใหญ่เกินไป"

"แต่ตอนนี้พูดอะไรก็สายไปแล้ว วันนี้เป็นคืนสุดท้ายที่อยู่ในเมืองอาถรรพ์ ไม่ว่าจะอย่างไรข้าก็ต้องฝ่ามันไปให้ได้!"

เทเหล้าขาวแรงสูงที่เก็บรวบรวมมาได้กรอกลงคอไปหลายอึก เหรินเจียนไท่สุ่ยลุกขึ้นยืนด้วยร่างกายที่แข็งแรงกำยำ จากนั้นก็กำอาวุธในมือให้แน่นและพูดกับตัวเองเช่นนี้

"ปัง! ปัง! กร๊าก!"