กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 208 ครั้งหน้าไม่กล้าแล้ว
ยามนี้ชายฝั่งวุ่นวายเป็นโกลาหลไปหมด
ในหมู่บ้านเมื่อหลายปีก่อนมีผู้คนไม่น้อยที่ถูกกระแสน้ำย้อนฝั่งพัดพาไป ดังนั้นผู้ใหญ่จึงรู้ดีว่าน้ำทะเลยามนี้อันตรายเพียงใด
ตอนนี้พวกเขามองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าคนอยู่ที่ใด ใครก็ไม่กล้าลงน้ำไปช่วยอย่างบุ่มบ่าม
ชีวิตใครก็คือชีวิต พวกเขาก็กลัวยิ่งนัก
ห่างไกลเกินไป ชั่วขณะนั้นจึงยังไม่มีใครเห็นเด็กสาวสองคนที่อยู่ไกลออกไป เจียงหว่านยามนี้ก็ตะโกนออกมาไม่ได้ยินเสียงอะไร ได้แต่พาแม่หนูน้อยค่อย ๆ ว่ายกลับฝั่ง
โชคดีที่แม่หนูน้อยพอหายใจทันแล้วก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็วและว่ายด้วยตนเอง เช่นนี้ประหยัดแรงให้เจียงหว่านไปไม่น้อย