ตอนที่ 145 อาการป่วยรักษายาก

ตอนที่ 145 อาการป่วยรักษายาก

เมื่ออินหนิงเห็นท่านผู้เฒ่าฟื้นแล้ว นางจึงไปช่วยรินน้ำมาให้เล็กน้อย

หลังสองย่าหลานถูกกำแพงถล่มทับ ทั้งศีรษะและใบหน้าก็เปื้อนโคลนไปหมด เห็นพวกเขาพูดกันแล้วอดเป็นห่วงไม่ได้ว่าโคลนจะร่วงเข้าตา

เหลียนเยวี่ยกล่าวขอบคุณเบา ๆ ก่อนรับผ้าเช็ดหน้าจากมืออินหนิงมาเช็ดหน้าให้ย่า

ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ทำจากผ้าสีน้ำเงินเรียบ ๆ ธรรมดา มีเพียงดอกไม้เล็ก ๆ ปักอยู่ตรงมุมดอกหนึ่ง เมื่ออยู่ใกล้ยังได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ อีกด้วย

เขารู้สึกว่ามือของตนร้อนผ่าวไปหมด เมื่อเช็ดหน้าให้ย่าเสร็จและซักผ้าจนสะอาดแล้ว ก็รีบส่งคืนให้อินหนิงทันที

“หน้าเจ้ายังไม่ได้เช็ดเลย…”