ตอนที่ 138 ความคิดของเถ้าแก่ซุน

ตอนที่ 138 ความคิดของเถ้าแก่ซุน

“เข้ามานั่งคุยกันเถอะ”

เจียงหว่านแทบไม่มีปฏิกิริยาอันใด พาคนมาถึงหน้าห้องครัวแล้วหยิบเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่งให้เขานั่งลง

ไม่มีน้ำชาต้อนรับ ไม่มีรอยยิ้มเอ็นดูอบอุ่น

เรื่องนี้ทำให้ใจของเถ้าแก่ซุนไม่สบายนัก

ในภัตตาคารนั้น นอกจากเจ้าของกิจการกับนายน้อยแล้ว เขาคือผู้มีตำแหน่งสูงสุด เหล่าเสี่ยวเอ้อร์และพ่อครัวทั้งหลายไม่ว่าผู้ใดพบเขาล้วนต้องยิ้มแย้มต้อนรับทั้งนั้น

แม่หนูคนนี้เป็นเพียงหญิงชาวบ้านจากหมู่บ้าน กล้าเมินเฉยปฏิบัติกับเขาเช่นนี้ ช่างเป็นผู้ไร้การอบรมเสียจริง

หากเจียงหว่านรู้ว่าคนตรงหน้ากำลังคิดอะไรอยู่ นางรับรองว่าจะราดน้ำให้เขาหนึ่งกระบวยเพื่อชำระสมองให้สะอาด

ที่จริงนางเพียงไม่ได้ยิ้มอย่างเอาใจจนเกินไป ท่าทียังไม่อบอุ่นสนิทสนมเท่านั้นเอง