เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 125 ไม่ได้มอบให้
“หมออิน!”
อวี๋เหมยเห็นอินหวยซีทีเดียวก็รีบดันลูกสาวของนางออกไปทันที
เหลียนเป่าจูก็ไม่รีรอ ตุ้บเสียงหนึ่งคุกเข่าลงกับพื้น โด๊ก ๆ ๆ เคาะหัวให้อินหวยซีรวดเดียวถึงสามครั้ง เร็วจนอินหวยซีจะปฏิเสธก็ไม่ทัน
“ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก รีบลุกขึ้นเถอด รีบลุกขึ้นเถอด”
ในบรรดาเรื่องทั้งปวง สิ่งที่อินหวยซีกลัวที่สุดก็คือคนไข้มาขอบคุณ ถ้าเป็นคำขอบคุณด้วยวาจาก็ยังดี นางรับได้ทุกครั้ง แต่ทุกครั้งยังมีของมากมายตามมาอีก ถ้าไม่รับคนไข้ก็ทำหน้าเศร้าเสียใจให้ดู ช่างทำให้ขัดใจนัก
นางพยุงเหลียนเป่าจูขึ้นมา ช่วยปัดฝุ่นดินบนกางเกงให้ น้ำเสียงแฝงความตำหนิอยู่หล่น ๆ
“เมื่อวานเพิ่งจมน้ำมาหยก ๆ วันนี้พึงอยู่บ้านพักผ่อนให้เต็มที่ต่างหาก”
“หมออิน ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว รู้สึกไม่ต่างจากปกติเลย”