กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 122 อำพันทะเล
เป๊ะ! หางปลาสะบัดเข้าใส่ใบหน้าเล็ก ๆ ที่เอื้อมเข้าไปใกล้โดยไม่ไว้หน้าเลย
“เฮอะ! ไอ้ตัวจิ๋ว ยังมีแรงดีไม่เบานี่หว่า”
เจียงหว่านยัดปลาเข้าไปในกอสาหร่ายทะเลเสียเลย
กลิ่นหอมไม่ได้ลอยมาจากตัวปลา แล้วมันมาจากที่ใดกัน?
นางมองดูรอบข้าง ตามปกติเมื่อน้ำขึ้นที่ตรงนี้จะกลายเป็นผืนน้ำทะเลทั้งหมด รอบข้างนอกจากน้ำทะเลก็มีแต่หาดทรายกับหิน ส่วนป่าไม้ยังอยู่ไกลเลย
เจียงหว่านไม่พบความผิดปกติใด ๆ จนสุดท้ายสายตาจึงไปหยุดอยู่ที่ก้อนหินก้อนใหญ่บนหาดทรายนั้น
หาดทรายมีหินอยู่เป็นเรื่องธรรมดา ดังนั้นแรกเริ่มนางจึงไม่ได้คิดอะไรมาก หากแต่เมื่อรอบข้างหาสิ่งผิดปกติไม่ได้เลย ก็เหลือเพียงมันเท่านั้น