ตอนที่ 87 จับไก่ป่า

ตอนที่ 87 จับไก่ป่า

“น้าชาย...ข้าผิดแล้ว...”

หลีอาหนานเพื่อให้พ้นจากโทษ จึงยอมรับผิดอย่างฉะฉานทันทีไม่มีการรีรอ

ทว่าวันนี้ช่างพิเศษกว่าวันใด ท่าทีแสนว่านอนสอนง่ายของนางหาได้ทำให้น้าชายของนางใจอ่อนลงได้แม้แต่เล็กน้อยไม่

“ไปคุกเข่าตรงหลุมศพแม่ของเจ้าก่อนหนึ่งชั่วยาม จากนั้นจึงค่อยไปตำข้าวอีกหนึ่งชั่วยาม”

“หา?! น้าชาย ไม่ต้องตำข้าวได้หรือไม่? ข้าคุกเข่าสองชั่วยามก็ได้!”

หลีอาหนานเพียงนึกถึงการตำข้าวเท่านั้น แขนทั้งสองข้างก็อ่อนระทวยลงโดยไม่รู้ตัว นางยอมคุกเข่านานขึ้นอีกหน่อยก็ยังดีกว่าต้องไปทำงานชิ้นนั้น

“หากไม่อยากตำข้าว ข้าอาจจัดให้เจ้าไปร่วมกับพวกอาหรงจัดการสัตว์ป่าก็ได้”

“ข้าไป ข้าไป! ข้ายอมไปก็ได้แล้วนะ...”