เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 67 ของขวัญขอบคุณ
วันนี้เสี่ยวหยวนจื่อสังเกตได้ว่าพี่ใหญ่นั้นผิดสังเกตอย่างยิ่ง
เดินอยู่บนพื้นราบก็เกือบจะล้ม จุดไฟก็ยัดฟืนลงไปรัว ๆ จนน้ำซุปปลาเกือบจะแห้ง บัดนี้มาถึงคราวกินข้าวก็ยัง...
“ย่า ทำไมพี่ใหญ่จึงใช้รูจมูกกินข้าว”
พุ่ง!
ท่านย่าเกือบจะกลั้นเสียงหัวเราะไว้ไม่อยู่แล้ว
เจ้าเด็กนี่ช่างไม่รู้จักกาลเทศะเลย นั่งดูเรื่องขบขนของพี่ใหญ่ตนเองนาน ๆ หน่อยไม่ดีกว่าหรือ จำต้องเอ่ยปากพูดออกมาใยเล่า
“พี่ใหญ่ของเจ้านั้นกำลังใช้จมูกเป่าน้ำซุปปลาอยู่ต่างหาก เพราะมันร้อนจัดนัก”
“จริงหรือ”
เสี่ยวหยวนจื่อยังรู้สึกตลอดว่ามีสิ่งใดขัดข้อง เขาจึงลองใช้จมูกเป่าดูด้วยตนเอง ลมก็เป่าออกมาได้จริง ทั้งยังเป่าน้ำซุปปลาจนเป็นหลุมลงไปถึงสองหลุม ครั้นน้ำซุปที่กระเด็นขึ้นมาเปื้อนหน้าก็ร้อนจนเขาสะดุ้งสุดตัวไปทั้งคน