ตอนที่ 34 มหาสงครามในคูน้ำ

ตอนที่ 34 มหาสงครามในคูน้ำ

เจียงหว่านแสร้งทำเป็นข้อเท้าแพลงจนมาถึงเชิงเขา ครั้นเห็นชาวบ้านโดยรอบเริ่มมีจำนวนมากขึ้น นางจึงเลิกแสร้งทำต่อ

“เสี่ยวหว่าน เจ้า?”

“เท้าข้าไม่เป็นไร เมื่อครู่อยู่บนเขาข้าแสร้งทำเอง”

เจียงหว่านลากอิ๋นจูเดินกลับบ้านอย่างรวดเร็ว พลางอธิบายให้นางฟังว่า “เมื่อครู่อยู่บนเขา ข้ารู้สึกอยู่ตลอดว่ามีคนแอบมองข้า ในใจข้าหวาดกลัวจึงคิดจะลงจากเขา พอดีระหว่างทางได้พบเจ้าเข้า ข้าจึงอ้างว่าเท้าแพลง ให้เจ้าช่วยประคองข้าลงจากเขา”

เหลียนอิ๋นจูเม้มริมฝีปากอย่างตึงเครียด ก่อนหันกลับไปมองหลังเขาแวบหนึ่ง โดยไม่รู้สาเหตุ แผ่นหลังพลันรู้สึกเย็นวาบ

“เจ้าเห็นคนที่จับตามองเจ้าหรือไม่?”

“ไม่เห็น เพราะไม่เห็นนี่แหละข้าจึงกลัว หวังว่าข้าคงคิดมากไปเอง”