ตอนที่ 28 งูทะเล

ตอนที่ 28 งูทะเล

“แค่ก… ปากข้าค่อนข้างกระหาย ข้าคิดว่านี่คือน้ำเสียอีก”

อินหวยซานฝืนสงบสติอารมณ์ หันศีรษะแล้วเดินออกจากห้องครัวไปอีกครั้ง

คราวนี้เจียงหว่านไม่ได้หัวเราะ แต่อินหนิงกลับหัวเราะไม่หยุด อินหวยซานที่ยังเดินไปไม่ไกลถึงกับใบหูแดงก่ำ

บรรยากาศในบ้านดียิ่งนัก หอยเม่นที่กองสุมอยู่ก็มีที่ไปจนหมด เจียงหว่านเดิมคิดว่าจะไปตั้งแผงลองขายอีกสักวัน ทว่าหอยเม่นหมดแล้ว ส่วนใบสะระแหน่ท่านแม่ก็ต้องนำไปใช้ประโยชน์ เหลือเพียงเล็กน้อยจนไม่พอให้คนในบ้านดื่ม การจะนำไปตั้งแผงขายยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ดังนั้นยามบ่ายสองพี่น้องจึงอยู่บ้าน เรียนตัดผ้าและทำเสื้อผ้าตามซ่งเหวินฮุ่ย พร้อมทั้งช่วยกันวัดขนาด

ใบหน้าของเจียงหว่านเต็มไปด้วยสีหน้าเจ็บปวด