กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 15 หมึกสายมีพิษ
“เป็นพี่ชายใหญ่นี่เอง~”
เหลียนเยวี่ยรีบพายแพไม้เข้ามาใกล้ ครั้นเห็นว่าเจียงหว่านไม่ได้สัมผัสหอยเม่นจึงค่อยวางใจ
“แม่หนู สิ่งนี้ต่อยคนเจ็บยิ่งนัก ไม่สนุกหรอก เจ้าอย่าไปแตะต้อง”
“ไม่เป็นไร ข้าใช้พลั่ว ไม่ได้ใช้มือ”
เจียงหว่านโบกพลั่วในมือไปมา พลางยิ้มอย่างว่าง่าย เหลียนเยวี่ยรู้ว่าตนเข้าใจผิดไป ทว่าก็ยังอดกำชับอีกครั้งไม่ได้
“หากเจ้าอยากเล่นก็ถือพลั่วไว้ก็พอ อย่าใช้มือแตะต้องเด็ดขาด”
“รู้แล้ว ขอบคุณพี่ชายใหญ่ พี่ชายใหญ่ ข้าชื่อเจียงหว่าน แล้วท่านเล่า?”
เจียงหว่านหมายตาแพไม้ไผ่ของพี่ใหญ่ผู้นี้ไว้ จึงตั้งใจผูกมิตรกับเขาและแสดงท่าทีว่าง่ายเป็นอย่างยิ่ง เหลียนเยวี่ยกลับชอบวิธีนี้ เขาผู้ไม่ค่อยสนใจเด็ก ๆ อยู่แล้ว กลับบอกชื่อของตนแก่แม่หนูน้อยที่เพิ่งรู้จักกัน