กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 10 ลักขโมย
ที่สองแม่ลูกอินหวยซีไม่ยอมแลกบ้านกับตระกูลไช่ ทำให้คนตระกูลไช่แค้นใจจนทนไม่ไหว หากหัวหน้าหมู่บ้านไม่เตือนมาหลายครั้ง พวกเขาคงอาศัยที่บ้านมีชายฉกรรจ์มากมาย ไปหาเรื่องถึงที่แน่
ตอนนี้พวกเขาไม่มีบ้าน ได้แต่ปลูกเพิงหญ้าอยู่ไปวัน ๆ ธัญพืชที่แบ่งมาก็หมดเกลี้ยงนานแล้ว ก่อนหน้านี้เห็นชาวบ้านพากันไปชายทะเลก็ตามไปขุดหอยลายกลับมาบ้าง พอเอาไปย่างกินไม่กี่ตัว กลับเต็มปากไปด้วยทราย จนโกรธแทบกระอักเลือด
เวลานี้พวกเขาได้ยินว่าบ้านตระกูลอินมีทั้งปลาและไข่กิน ไฟอิจฉาริษยาก็แทบเผาสติจนมอดไหม้
“ก่อนหน้านี้อินหวยซานยังบอกว่าไม่มีเงินแล้ว ไอ้ที่ฝังพ่อแม่ก็ขุดหลุมด้วยมือเปล่าเอง เขานี่ช่างเสแสร้งเสียจริง”
“ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย ครอบครัวพวกเขาทำให้พวกเราต้องนอนกลางป่ากลางเขา แต่ตัวเองกลับได้กินของอร่อย ๆ ฟ้าดินไม่ยุติธรรมเอาเลย!”
“ปล่อยให้พวกเขาอยู่สุขไม่ได้! พี่ใหญ่ พวกน้องชาย พวกเจ้าจับตาดูครอบครัวนั้นไว้ พอพวกเขาออกไปอีก พวกเราก็แอบย่องเข้าไปหาตังค์”
พี่น้องสามคนของเรือนรองไม่สนใจเรือนใหญ่และเรือนสาม ตัดสินใจวางแผนกันเอง ท่านผู้เฒ่าไช่ไม่ได้คัดค้านและไม่ได้เห็นชอบ อย่างไรเสียเมื่อถึงเวลาหลานชายได้ประโยชน์ ตนก็พลอยได้ด้วย หากไม่เอ่ยปาก ตนก็ไม่มีมลทิน
สองผัวเมียเรือนใหญ่อ้าปาก จะขอเข้ามามีส่วนด้วย แต่กลับถูกหลานชายสามคนเยาะเย้ยอย่างหนัก