กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 4 สงสารพี่สาว
เจียงหว่านกระสับกระส่ายอยากขยับตัว แต่พี่สาวกลับนิ่งราวภูผา นางราวกับจมอยู่ในโลกของตัวเอง ถามสิ่งใดก็ต้องถามหลายครั้งกว่าจะได้ปฏิกิริยาตอบกลับมาบ้าง
เรื่องนี้ผิดปกติ
“พี่สาว?”
“พี่สาว?”
“หืม? หว่านหว่าน เจ้าพิงข้าแล้วนอนต่ออีกสักหน่อยเถิด”
อินหนิงสายตาหมองหนัก นางโอบน้องสาวให้พิงกายตน แล้วก็เหม่อลอยต่อโดยไม่เอ่ยคำอีก
ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด นางจึงมีอารมณ์เศร้าสร้อยที่อธิบายไม่ถูกแผ่คลุมกาย เจียงหว่านเม้มริมฝีปาก กลืนความคิดที่อยากออกไปเดินเล่นลงเสีย แล้วอยู่บ้านเป็นเพื่อนพี่สาวอย่างว่าง่าย
สองพี่น้องอยู่บ้านอย่างเชื่อฟัง ส่วนสองสตรีที่ออกไปข้างนอกนั้น เก็บกวาดบ้านเสร็จก็พากันไปบ้านเพื่อนบ้าน
“น้องหญิง พวกเราแยกกันไปคนละบ้าน เจ้าว่าได้หรือไม่?”