ตอนที่ 2 จับสลากแบ่งบ้าน

ตอนที่ 2 จับสลากแบ่งบ้าน

เมื่อเห็นผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้านทำหน้าบูดบึ้งราวกับหน้าลาและไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง หลิวเหลียนยังคิดจะพูดอะไรต่อ ทว่ากลับถูกสามีของตนกระชากกลับไปเสียก่อน นางไม่เห็นหรือว่าคนที่ผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้านพามาต่างกำลังจ้องพวกเขาเขม็ง หากครู่หนึ่งถูกทุบตีขึ้นมาจะทำอย่างไร สตรีผู้นี้ช่างไม่รู้จักดูสีหน้าผู้อื่นเสียจริง

เมื่อไร้เสียงบ่นพึมพำของหลิวเหลียน ขบวนก็สงบลงอย่างรวดเร็ว เกวียนวัวเริ่มเคลื่อนกลับไปอย่างเชื่องช้า

แทบทุกคนล้วนมีจิตใจหนักอึ้งและมองอนาคตอย่างเลื่อนลอย

พวกเขาไม่มีสิทธิ์ออกจากเกาะหลีโจวไปตลอดชีวิต และไม่อาจกลับบ้านเกิดได้อีก ระหว่างทาง เพื่อให้ถูกทุบตีน้อยลงและได้รับความลำบากน้อยลง เงินเล็กน้อยที่แอบซ่อนไว้ก็ล้วนนำไปติดสินบนมือปราบจนหมดสิ้น บัดนี้ไม่เหลือสิ่งใดเลย ทั้งยังกลายเป็นชนชั้นต่ำในชนบทที่ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยดูแคลน ต่อไปจะทำอย่างไรเล่า…

คนส่วนใหญ่ล้วนมีอารมณ์หดหู่ ทว่ามารดาและบุตรสาวคู่นี้กลับมีอารมณ์ดีกว่ามาก

อย่างไรเสีย ในยุคปัจจุบันพวกนางก็คงตายไปแล้ว การได้มีชีวิตใหม่อีกครั้งย่อมต้องรู้จักทะนุถนอม ยิ่งกว่านั้น แม้ยุคโบราณจะไม่หลากหลายงดงามเท่ายุคปัจจุบัน แต่ก็มีข้อดีมากมายที่ยุคปัจจุบันเทียบไม่ได้

อย่างเช่นอากาศที่นี่ดีเหลือเกิน ดีมาก ๆ โดยไม่ผ่านมลพิษ คิดว่าวัตถุดิบอาหารก็น่าจะอร่อยและดีต่อสุขภาพยิ่งกว่ายุคปัจจุบัน

ผู้คนที่นี่ทำงานยามอาทิตย์อุทัยและพักผ่อนยามอาทิตย์อัสดง จังหวะชีวิตเชื่องช้า อีกทั้งความกดดันจากการทำงานก็ต่ำกว่ามาก