เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 - ด่านเคราะห์สวรรค์ที่เหมือนเด็กเล่น
ดึกมากแล้ว ภายนอกร้านสะดวกซื้อที่พังทลายเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดผ่านเป็นระยะ
ถึงตาไป๋เซวียนเฝ้ายามแล้ว เขาใช้สัมผัสแห่งจิตกวาดมองไปรอบๆ พบว่าหลินอี้หลับสนิทไปแล้ว จึงเดินเข้าไปใกล้เย่จื่อซวนเบาๆ
"จื่อซวน" ไป๋เซวียนลดเสียงลง
"ต่อไป ฉันจะลองทดสอบดูว่า จะสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับจู้จีในโลกนี้ได้ไหม
ฉันไม่แน่ใจว่าจะมีด่านเคราะห์อสนีสวรรค์ปรากฏขึ้นหรือเปล่า เธอคอยดูสถานการณ์ไว้ให้ดีนะ
ถ้ามีด่านเคราะห์อสนีมาจริงๆ เธอรีบพาหลินอี้กับคนอื่นๆ ถอยห่างจากที่นี่ ไปหลบให้ไกลเลยนะ
พอด่านเคราะห์อสนีจบลง ค่อยกลับมาเก็บ... เศษซากร่างกายของฉัน แล้วพากลับไปที่อาณาเขตเทพของฉัน"
เย่จื่อซวนตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ พยักหน้าอย่างจริงจัง
ไป๋เซวียนสูดหายใจลึก หันหลังเดินออกจากร้านสะดวกซื้อ