กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 85 - การตื่นรู้พลังพิเศษครั้งที่สอง
ดึกมากแล้ว แสงจันทร์สาดส่องผ่านผ้าม่าน ทอดเงาเป็นหย่อมๆ ลงในห้องของเย่จื่อซวน
เย่จื่อซวนนั่งอยู่ริมเตียงเงียบๆ มองดูภาพความอ้างว้างของวันสิ้นโลกนอกหน้าต่าง ถอนหายใจเบาๆ "ไป๋เซวียน มนุษย์ที่นี่น่าสงสารจังเลยนะ เราช่วยพวกเขากันเถอะ"
ไป๋เซวียนเดินไปข้างๆ เธอ ดึงเธอเข้ามากอดหลวมๆ พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ก่อนหน้านี้เพื่อความปลอดภัย พวกเรามักจะซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังมาตลอด ทำให้ไม่เข้าใจความรู้สึกของหลายๆ เรื่อง ถึงแบบนั้นมันจะปลอดภัยก็เถอะ แต่มันก็เสียความเป็นมนุษย์ไปบ้างเหมือนกัน"