เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61 - สัตว์เลี้ยงวิญญาณของหลินเย่
เมฆทัณฑ์สวรรค์สลายไป กลิ่นเหม็นไหม้ลอยคละคลุ้งในอากาศ เย่จื่อซวนกลืนโอสถลงไป สีหน้าจึงค่อยดีขึ้นเล็กน้อย
เธอมองดูชิ้นส่วนร่างกายของไป๋เซวียนที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ฝืนข่มความโศกเศร้าแล้วค่อยเก็บรวบรวมอย่างระมัดระวังทีละชิ้น
สายตาของเธอหันไปมองงูยักษ์ที่กำลังรวยริน ความโหดเหี้ยมสายหนึ่งพาดผ่านแววตา
"ไอ้เดรัจฉาน ทำร้ายไป๋เซวียนแล้วยังคิดจะรอดชีวิตไปอีกเหรอ"
เย่จื่อซวนชักอาวุธวิญญาณระดับสุดยอดออกมา ปลายกระบี่ส่องประกายเย็นเยียบชี้ตรงไปยังจุดตายของงูยักษ์
แม้งูยักษ์จะบาดเจ็บสาหัส ทว่ามันคือสัตว์อสูรระดับ 4 ขั้นสูงสุด อีกทั้งภายในร่างยังมีสายเลือดของงูหลามกลืนนภาไหลเวียนอยู่
เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของเย่จื่อซวน มันจึงส่งเสียงขู่ฟ่ออย่างอ่อนแรง พยายามดิ้นรนเพื่อหลบหนี
"คิดจะหนีเหรอ ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก"