เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 - ฉวยโอกาสตอนชุลมุน หว่านเมล็ดพันธุ์ระบบ
เมื่อนักพรตจื่อหยางเห็นศิษย์ในสำนักบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก เปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้นก็ลุกโชนขึ้นในใจของเขา
เขาพยายามข่มความโกรธเอาไว้ หนวดเคราปลิวไสวไปตามแรงอารมณ์ ก่อนจะตวาดลั่น
"ไอ้เฒ่าเสวี่ยซา แกเลิกฝันกลางวันได้แล้ว เสื้อคลุมเซียนจื่ออวิ๋นคือของวิเศษประจำสำนักเซียนจื่ออวิ๋นของฉัน จะยอมให้พวกสวะอย่างแกมาแตะต้องได้อย่างไร"
"ฮึ ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา"
สีหน้าของเฒ่ามารเสวี่ยซาดุดันขึ้น แสงสีเลือดวาบขึ้นในมือ เผยให้เห็นดาบยาวสีเลือดเล่มหนึ่ง
"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ"
ยังไม่ทันขาดคำ ร่างของเขาก็พุ่งวาบกลายเป็นเงาสีเลือด ตรงดิ่งเข้าหานักพรตจื่อหยาง
ดาบยาวสีเลือดฟาดฟันแหวกอากาศ เกิดเสียงแหลมบาดแก้วหู พร้อมกับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งชวนคลื่นไส้
นักพรตจื่อหยางแค่นเสียงเย็นชา สะบัดแส้ปัดรังควานในมือ ปล่อยลำแสงสีม่วงพุ่งเข้าปะทะกับรังสีดาบสีเลือด