เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 - เกือบโดนลูกจ้างเอาเปรียบฟรีๆ แล้ว
ไป๋เซวียนทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดอาลัยตายอยาก ราวกับลูกโป่งที่ถูกปล่อยลมออก
8 ล้านปี เวลานานขนาดนี้เขาคงได้เห็นความรุ่งเรืองและการล่มสลายของอารยธรรมไปแล้วเป็นร้อยๆ รอบ แค่ซ่อมแซมแก่นแท้เทพอันเดียวยังต้องใช้เวลานานขนาดนี้เชียวหรือ
เขาเริ่มสงสัยว่าทางเลือกในตอนแรกของตัวเองนั้นถูกต้องหรือไม่ หรือว่าเส้นทางนี้มันจะไปต่อไม่ได้ตั้งแต่แรกแล้ว
เขาขยี้ผมตัวเองด้วยความหงุดหงิด แล้วพูดกับหลิงซี
"จับตาดูไอ้ของพรรค์นี้ไว้ให้ดี ถ้ามีพลังเทพเมื่อไหร่ก็บอกฉัน ฉันจะลองดูว่าจะเชื่อมต่อกับเครือข่ายเทพได้ไหม"
หลิงซีเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนกะพริบวาบ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงแบบเครื่องจักร
"รับทราบค่ะ เจ้านาย"
ช่วงเวลาหลังจากนั้น ไป๋เซวียนและเย่จื่อซวนก็กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิม ไม่สนใจเรื่องราวภายนอก ตั้งหน้าตั้งตาศึกษาหาความรู้