กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 - สิ่งปฏิกูล?
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความตื่นเต้นของไป๋เซวียนในตอนแรกที่ได้เห็นลูกปัดโลกมลายหายไปจนหมดสิ้น สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงอย่างหนัก
เขาเพิ่งจะตระหนักถึงปัญหาอันตึงเครียด นั่นก็คือเขาไม่สามารถบินได้
ในอดีตเขาเคยเป็นถึงนักวิทยาศาสตร์ระดับแนวหน้าของแดนเทพ แต่ตอนนี้เขากลับกลายเป็นเหมือนผู้รอดชีวิตที่ติดอยู่บนเกาะร้าง ท่ามกลางความว่างเปล่าอันไร้จุดสิ้นสุดนี้ เขาไม่สามารถแม้แต่จะขยับตัวเคลื่อนที่ไปไหนได้เลย
"จบเห่แล้วงานนี้"
ไป๋เซวียนหัวเราะเยาะตัวเองอย่างขมขื่น
"ผู้ที่จะกลายเป็นสุดยอดตัวตนเหนือหมื่นพิภพในอนาคตอย่างฉัน กลับต้องมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้"