เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelBox-TH
แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดแสงสีส้มอมม่วงทาบทับหลังคาสังกะสีของย่านคลองถม
กลิ่นควันธูปเริ่มจางหายไป แทนที่ด้วยกลิ่นผัดกะเพราหมูกรอบและน้ำซุปต้มยำจากแผงลอยข้างทาง
เสียงดนตรีลูกทุ่งจากวิทยุทรานซิสเตอร์ของร้านปะยางฝั่งตรงข้ามดังแว่วมาตามสายลมเอื่อย
บนชั้นหนึ่งของตึกแถว "ภีมเจริญการช่าง" บานประตูกระจกกรอบอะลูมิเนียมเปิดอ้าไว้รับลม
ภีมกำลังนอนเหยียดยาวอยู่บนเก้าอี้หวายเก่า ปลายเท้ากระดิกตามจังหวะเพลงอย่างสบายอารมณ์
ในมือถือใบเสร็จรับเงินค่าเช่าสามหมื่นบาทที่มีลายเซ็นตัวโตๆ ของเจ๊หงส์ประทับไว้เป็นหลักฐานยืนยันความรอดตาย
"มึงดูนี่ภีม... สเตตัสล่าสุดของเพจสมาคมเด็กช่างแห่งประเทศไทย"
เบิร์ดที่กำลังนั่งนับเงินทอนอยู่บนโต๊ะหน้าร้าน ยื่นหน้าจอไอแพดรุ่นเก่าที่แตกร้าวมาตรงหน้าภีม
"เขาแชร์คลิมมึงสอนมวย ดร.กรกช ไปเกือบสี่หมื่นแชร์แล้วเว้ย! มีคนตั้งฉายาให้มึงว่า 'มหาเมพทิชชูสีชมพู' แล้วเนี่ย!"
"ฉายาอุบาทว์มาก"