กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 พลิกกลับ! ปิดล้อมหมู่บ้านถ่าจ้าย!
หลินเซิ่งเหวินเก็บอาการไม่อยู่ โพล่งตะโกนออกมาตรงๆ
คราวนี้หวังฝานตกใจจนแทบช็อก “เชี่ยเอ๊ย แกเป็นบ้าหรือไงวะ?”
“พี่ชายฉันกับฉันไปหาเรื่องอะไรพวกแกตอนไหน?”
ซูอวิ๋นไม่ได้พูดอะไร
เขาสังเกตเห็นได้ว่า
หลังจากที่หลินเซิ่งเหวินพูดประโยคนี้ออกมาอย่างตรงไปตรงมา
ปฏิกิริยาของเหล่าชาวบ้านกลับเรียบเฉยเป็นปกติ
ให้ความรู้สึกเหมือนกับว่า การเก็บกวาดคนสองคนทิ้งไป มันง่ายดายพอๆ กับการกำจัดหมาแมวข้างถนนอย่างนั้นแหละ
ดูท่าเรื่องแบบนี้คงทำกันมาไม่น้อยเลยสินะ?