Chapter 0376

ตอนที่ 376 หนังสือเล่มสุดท้าย

“ชีวิตของข้านี้ เริ่มต้นด้วยการเสแสร้ง และจบลงด้วยร่างแท้แต่เพียงผู้เดียว”

พู่กันขนหมาป่าละจากกระดาษ รอยหมึกค่อย ๆ ซึมขยายไปตามเส้นใยของกระดาษเซวียน

ท่าทางถือพู่กันของซูเนี่ยนยังคงเดิม แต่นิ้วมือกลับซีดเผือดเพราะออกแรงกด หอยสังข์วางอยู่ข้างจานฝนหมึก ภายนอกหน้าต่างไร้ซึ่งเสียงเกลียวคลื่น หากทว่าในเปลือกหอยกลับราวกับยังคงซ่อนทะเลที่ซัดกระทบกราบเรือไว้อยู่

เสิ่นเยี่ยนยืนอยู่เบื้องหลังนาง หลังจากอ่านประโยคนั้นจบ เขาก็นิ่งเงียบไปนานมิได้ขยับกาย

รอจนหมึกแห้งหมาด เขาจึงเลื่อนแท่นทับกระดาษไปข้างหน้าครึ่งชุ่น เพื่อทับมุมกระดาษที่ถูกลมพัดเปิดขึ้น

“ครุ่นคิดมาตลอดทั้งวัน เขียนได้เพียงประโยคนี้เท่านั้นหรือ?”